Rasathanelerde hangi teleskoplar bulunur ?

Koray

New member
ALMA (Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizisi), bu alandaki çarpıcı örneklerden biridir. Şili'deki Atacama Platosu'nda, yaklaşık 5.000 metre yükseklikte bulunan ALMA, 66 antenden oluşur: 54 antenin çapı 12 metre, 12 antenin çapı ise 7 metredir. Antenler milimetre ve milimetre-altı dalga boylarında gözlem yapar. Kaynak: ALMA Observatory, Antennas ve About ALMA.

Bu 66 anten, tek tek çalışan bağımsız cihazlar olarak düşünülmemelidir. Belirli gözlemlerde antenlerden gelen sinyaller girişimölçer tekniğiyle birleştirilir. Antenler arasındaki mesafe değiştirilebildiğinden, sistem farklı gözlem ihtiyaçlarına göre yapılandırılabilir. ALMA'da en uzun anten aralıkları 16 kilometreye ulaşabilir.

Peki, ALMA neden bu kadar önemli? Çünkü yıldızlar ve gezegenler, gaz ve toz bakımından zengin bulutların içinde oluşur. Görünür ışık bu bölgelerdeki toz nedeniyle engellenebilirken milimetre-altı dalga boylarındaki gözlemler gazın, tozun ve moleküllerin dağılımını araştırmaya yardımcı olur. Böylece genç yıldızların çevresindeki gezegen oluşum diskleri incelenebilir; bazı moleküllerin varlığı ve dağılımı ölçülebilir.

Bir başka önemli nokta da radyo teleskoplarının çalışma mantığının sıradan fotoğraf makinelerinden farklı olmasıdır. Bu sistemler yalnızca güzel görüntüler elde etmek için kullanılmaz. Ölçülen sinyallerin frekansı, şiddeti ve zaman içindeki değişimi bilimsel bilgi taşır. Araştırmacılar bu verileri matematiksel modellerle birleştirerek gözlenen gazın hareketini, sıcaklığını ve kimyasal özelliklerini anlamaya çalışır.

5. GAMA IŞINI VE X-IŞINI TELESKOPLARI: EVRENİN ENERJİLİ OLAYLARI

Evrenin en yüksek enerjili olaylarını incelemek için X-ışını ve gama ışını teleskoplarından yararlanılır. Kara deliklerin çevresindeki sıcak madde, nötron yıldızları ve süpernova kalıntıları bu dalga boylarında araştırılabilen hedefler arasındadır.

Bu teleskopların önemli bir bölümü uzayda bulunur. Çünkü Dünya atmosferi, X-ışınlarının ve gama ışınlarının büyük kısmını yüzeye ulaşmadan soğurur. Atmosferin bu özelliği canlıları zararlı ışınımdan korumak açısından hayati öneme sahipken astronomlar için yer tabanlı gözlemlerde bir engel oluşturur.

NASA'nın Chandra X-ışını Gözlemevi, bu alanda kullanılan uzay teleskoplarından biridir. X-ışını gözlemleri, görünür ışıkta kolayca seçilemeyen çok sıcak gazların ve yüksek enerjili süreçlerin incelenmesine imkân tanır. Örneğin galaksi kümelerindeki sıcak gazın dağılımı, kümelerin yapısını ve evrimini anlamaya yardımcı olabilir.

Gama ışını gözlemleri ise çok yüksek enerjili olayların araştırılmasında kullanılır. Gama ışını patlamaları gibi kısa süreli olaylarda yalnızca ışınımın enerjisi değil, ne zaman ortaya çıktığı ve ne kadar sürdüğü de önemlidir. Bu nedenle bazı uzay gözlemevleri gökyüzünü sürekli izleyerek bir olay algıladıklarında diğer gözlemevlerine uyarı gönderir. Böylece farklı dalga boylarında hızlı takip gözlemleri yapılabilir.

Bu örnekler, rasathanelerdeki cihazların birbiriyle rekabet eden alternatifler olmadığını gösteriyor. Bir X-ışını teleskobu ile optik teleskop aynı gök olayına bakabilir ama farklı fiziksel süreçleri ortaya çıkarabilir. Astronomide çoklu dalga boyu gözlemi denilen yaklaşım, aynı olayı farklı enerji aralıklarında inceleyerek daha kapsamlı bir tablo oluşturmayı amaçlar.

6. UZAY TELESKOPLARI VE YER TABANLI RASATHANELERİN FARKI

Bir teleskobun uzaya mı yoksa Dünya'ya mı kurulacağı, araştırmanın hedeflerine ve maliyetine bağlıdır. Yer tabanlı gözlemevleri büyük cihazların kurulması, bakım yapılması ve yeni teknolojilerin denenmesi açısından avantaj sağlayabilir. Bununla birlikte atmosferin bulanıklığı, hava koşulları ve bazı dalga boylarının atmosfer tarafından soğurulması önemli sınırlamalardır.

Uzay teleskopları atmosferin üzerindedir. Bu sayede atmosferin engellediği dalga boylarında gözlem yapabilir ve atmosferik türbülansın etkisini yaşamazlar. Ancak fırlatma maliyetleri, sınırlı bakım imkânları ve görev ömürleri gibi sorunları vardır.

Hubble ile Webb bu farkı anlamak için iyi örneklerdir. Hubble'ın 2,4 metrelik aynası, uzun yıllar boyunca görünür ışık ve morötesi gözlemlerden elde edilen önemli sonuçlara katkıda bulunmuştur. Webb'in 6,5 metrelik aynası ise özellikle kızılötesi ışınımı incelemek üzere tasarlanmıştır. Daha büyük ayna, daha fazla ışık toplama olanağı verir; ancak iki teleskobun bilimsel yeteneklerini yalnızca ayna çapları üzerinden değerlendirmek doğru olmaz. Dalga boyu, dedektör hassasiyeti, optik tasarım ve gözlem hedefi de hesaba katılmalıdır. Kaynak: NASA, Webb's Mirrors.

Öte yandan, yer tabanlı teleskopların atmosfer sorununu azaltmak için geliştirilen uyarlamalı optik sistemleri vardır. Bu sistemler, atmosferin neden olduğu görüntü bozulmalarını ölçerek esnek aynaları veya optik bileşenleri çok hızlı biçimde ayarlar. Böylece uygun koşullarda görüntü kalitesi belirgin biçimde artırılabilir.

Dolayısıyla soru yalnızca “Uzaydaki teleskop mu daha iyi, yerdeki mi?” olmamalıdır. Daha doğru soru, “Hangi dalga boyunda, hangi gök cismini, hangi ayrıntı düzeyinde ve hangi maliyetle incelemek istiyoruz?” şeklindedir.

7. TÜRKİYE'DEKİ RASATHANELERDE HANGİ TELESKOPLAR BULUNUYOR?

Konuyu yalnızca dünyadaki büyük gözlemevleriyle sınırlamak doğru olmaz. Türkiye'de de astronomi araştırmalarında kullanılan, farklı çaplara ve görevlere sahip teleskoplar bulunuyor.

Antalya'daki TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi (TUG), ülkemizin önemli astronomi araştırma merkezlerinden biridir. Bakırlıtepe yerleşkesinde, deniz seviyesinden yaklaşık 2.500 metre yükseklikte faaliyet gösteren gözlemevinde farklı araştırma ihtiyaçlarına yönelik teleskoplar kullanılır.

RTT150 teleskobu, 1,5 metre çapındaki ana aynasıyla dikkat çeker. TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi'nin resmî bilgilerine göre teleskopta konumsal ölçümler, fotometri ve tayf gözlemleri yapılır. Fotometri, bir gök cisminin parlaklığını ölçmek; tayf gözlemi ise ışığını dalga boylarına ayırarak fiziksel ve kimyasal özellikleri hakkında bilgi edinmek anlamına gelir.

RTT150'nin önemi yalnızca ayna çapından kaynaklanmaz. Gelişmiş algılayıcıları ve farklı odak düzenekleri sayesinde araştırmacılar çeşitli gözlem programları yürütebilir. Teleskop, Türkiye ile Rusya arasındaki iş birliği kapsamında geliştirilmiş ve ilk ışığını Eylül 2001'de almıştır. Kaynak: TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi, RTT150 teleskobu.

Aynı gözlemevindeki TUG100 teleskobu ise 1 metre çapında aynaya sahiptir. Geniş görüş alanı sayesinde kalabalık yıldız alanlarının parlaklık ölçümlerinde, ötegezegen araştırmalarında ve Güneş Sistemi'ndeki küçük cisimlerin incelenmesinde kullanılabilir. Kaynak: Türkiye Ulusal Gözlemevleri, TUG100 teleskobu.

Türkiye'deki diğer önemli bir tesis, Erzurum'daki Doğu Anadolu Gözlemevi'dir (DAG). Türkiye Ulusal Gözlemevleri'nin resmî teleskop bilgilerine göre DAG400, 4 metre çapında aynaya sahip olacak şekilde tasarlanmıştır ve aktif optik ile uyarlamalı optik teknolojilerinden yararlanır. Bu özellikler, büyük aynanın şeklini kontrol etmeye ve atmosfer kaynaklı görüntü bozulmalarını azaltmaya yönelik teknolojilerin önemini ortaya koyar. Kaynak: Türkiye Ulusal Gözlemevleri, teleskoplar ve teknik bilgiler.

Türkiye'deki teleskopları değerlendirirken bir ayrıntıya dikkat etmek gerekiyor: Bir teleskobun teknik özellikleri, onun bütün bilimsel hedefler için en uygun cihaz olduğu anlamına gelmez. Örneğin geniş görüş alanı isteyen bir araştırma ile çok küçük bir bölgedeki ince ayrıntıları çözmeye çalışan araştırma aynı optik özellikleri gerektirmez. Dolayısıyla teleskopların çeşitliliği, bilimsel araştırmaların çeşitliliğinin de bir göstergesidir.

8. GÜNEŞ TELESKOPLARI: YILDIZIMIZI YAKINDAN İNCELEMEK

Rasathanelerde Güneş gözlemleri için özel olarak tasarlanmış teleskoplar da bulunur. Güneş, Dünya'ya en yakın yıldız olduğu için yüzeyindeki lekeler, manyetik alanlar, plazma hareketleri ve patlamalar ayrıntılı biçimde araştırılabilir.

Güneş teleskoplarında özel filtreler, ışık dağıtıcı tayfölçerler ve yüksek hızlı görüntüleme sistemleri kullanılabilir. Bazı cihazlar Güneş'in belirli dalga boylarındaki ışınımına odaklanarak atmosferinin farklı katmanlarını incelemeye yardımcı olur.

Bu çalışmaların günlük hayatla doğrudan bağlantısı vardır. Güneş patlamaları ve koronal kütle atımları, Dünya çevresindeki uzay hava durumunu etkileyebilir. Güçlü olaylar uydu sistemlerinde, radyo iletişiminde ve elektrik şebekelerinde sorunlara yol açabilecek jeomanyetik fırtınalarla ilişkilidir.
 
Üst